Kıl kökünden veya yağ bezinden men­şeini alan mevziî bir deri iltihabıdır. Birçok çıbanlar aynı zaman­da zuhur ederse bu rahatsızlığa Furunkuloz derler. Çıbanlar da­ha ziyade koltuk altında, sırtta, oturulan yerlerde ve baldırda görülür. Mercimek büyüklüğünden güvercin yumurtası büyüklü­ğüne kadar olabilir. Çıban küçük cilt yaralarından vücuda giren mikroplardan meydana gelir. Şeker hastalığı bu çıbanların zu­hurunu kolaylaştırır. Çıbanın başladığı yer ağrı verir ve gergin­leşir. Cilt şişer ve kızarır ve yavaş yavaş kabarıklar peydah olur. Üç beş gün zarfında cerahat baş gösterir. Bu suretle çıban olgun­laşmış olur. Çıban patlayıp cerahat dışarı akınca ağrı azalır ve ölen dokular dışarı atılarak şifa hasıl olur. Birkaç çıbanın bir arada zuhuru (Karbunkel) ismini alır. Bunun genişliği el ayası kadar olabilir, iltihap daha derine gider. Cilt tahta gibi sertle­şir. Kabarcıklar peydah olur. Ve cerahat gelir. Hastanın umumî ahvâli bozulur. Ensede, yüzde bilhassa üst dudakta çıbanlar da­ha tehlikelidir.

Küçük ve ehemmiyetsiz çıbanlar antiseptik merhemlerle ge-çer.Meselâ ihtiyol merhemi. Bu tedaviye isnad eden vak’alarda sülfamitler ve penisilin  ÅŸifayı  temin  eder.

Posted on Şubat 28th, 2007 tarafından admin
Filed under: Genel Sağlık Bilgileri